Odczytaj temperaturę, zaznacz ją na termometrze, wydrukuj kartę pracy.
Ten sam numer zestawu zawsze daje tę samą kartę. Numer drukuje się małą czcionką w stopce.
W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF", jeśli chcesz plik zamiast wydruku. Ustaw marginesy „Domyślne” i skalę 100%.
Jeden plik na cały rok szkolny: dwadzieścia kart pracy — dwie na każdy miesiąc od września do czerwca — i klucz odpowiedzi do wszystkich. Odczytywanie i zaznaczanie temperatury, porównywanie termometrów, a w klasach 2–3 mróz i zadania tekstowe osadzone w porze roku danego miesiąca. 41 stron A4.
Wpisujesz adres e-mail, plik pobiera się od razu. Od czasu do czasu wyślę Ci kolejne materiały dla nauczycieli; wypisujesz się jednym kliknięciem.
Temperatura wraca na lekcjach przy każdej rozmowie o pogodzie i porach roku. Ta strona daje na nią cztery rzeczy: duży termometr do pokazywania, ćwiczenie dla ucznia, tryb na tablicę dla całej klasy i termometr karta pracy do druku. Wszystko działa z tych samych ustawień — możesz przećwiczyć zadania na tablicy, a potem wydrukować kartę o tej samej trudności.
Czerwony słupek przesuwasz palcem na tablicy interaktywnej, myszą albo strzałkami. Odpowiedź jest zasłonięta, dopóki jej nie odsłonisz — klasa najpierw czyta z termometru. Po odsłonięciu termometr sam liczy kreski: „20 i jeszcze 3 kreski w górę = 23 °C”. Zero ma grubszą kreskę, pole nad zerem jest ciepłe, pod zerem chłodne.
W klasie drugiej pojawia się mróz. Ćwiczenia z temperaturą ujemną przypominają zasadę, która najczęściej umyka: poniżej zera liczymy w dół od zera, więc −4 °C to 4 kreski pod zerem. Na klawiaturze ucznia jest przycisk „−”, a w zadaniach „o ile cieplej” przejście przez zero jest rozpisane na dwa kroki.
Zadania o zmianie temperatury dzieją się na podwórku, na boisku, w lesie, nad morzem i w Zakopanem — rano, w południe, wieczorem i w nocy. Każde zadanie ma porę roku i dopuszczalny zakres temperatur, więc nie trafi się 35 °C w styczniu w górach.
Pięć rodzajów kart: odczytaj temperaturę, zaznacz temperaturę (dziecko koloruje słupek kredką), mieszana, porównaj i ułóż oraz zadania tekstowe. Karta może mieć grupę A i B, klucz odpowiedzi na osobnej stronie i wersję czarno-białą. Numer zestawu w stopce odtwarza tę samą kartę.
Strona nie zakłada kont, nie prosi o adres e-mail, nie zapisuje wyników dzieci i nie pyta o imiona. Link „Udostępnij uczniom” zawiera tylko ustawienia zadań.
W klasie pierwszej odczytują temperaturę na termometrze z dodatnią skalą, zwykle do 30 °C. W klasie drugiej pojawia się temperatura ujemna i pojęcie mrozu. W klasie trzeciej dzieci obliczają, o ile stopni jest cieplej albo zimniej, i czytają skalę z działką co 2 stopnie.
Poniżej zera liczymy w dół od zera. Minus 4 stopnie to 4 kreski pod zerem. Pomaga pokazanie, że im niżej kończy się słupek, tym jest zimniej — także pod zerem, więc minus 10 stopni to zimniej niż minus 2.
Liczymy w dwóch krokach: od niższej temperatury do zera, potem od zera do wyższej. Od minus 3 do plus 5 stopni to 3 stopnie do zera i 5 stopni nad zerem, razem 8 stopni.
Karty są bezpłatne i nie wymagają konta ani adresu e-mail. Wybierasz klasę, rodzaj karty i liczbę termometrów, klikasz Drukuj. Klucz odpowiedzi drukuje się na osobnej stronie.
Tak. Włącz „Grupa A i grupa B” — dostaniesz dwie karty tej samej trudności z innymi temperaturami. Każda karta ma numer zestawu; ten sam numer zawsze daje tę samą kartę.
W trybie Ćwiczenie kliknij „Udostępnij uczniom”. Dostaniesz link i kod QR z tym samym zestawem zadań. Uczniowie nie zakładają kont, a wyniki nie są nigdzie zapisywane.
Kolejne darmowe narzędzia dla nauczycieli pojawiają się na stronie AI Expert Lab na Facebooku.
Obserwuj stronę